Είσαι πρόθυμος να εμπιστευτείς;
Διδασκαλίες από το βιβλίο «Αυτή η στιγμή είναι το Θαύμα σου»
Κάποιος μου έγραψε κάποτε, ρωτώντας: «Υπάρχουν πολλοί δάσκαλοι και μαθητές των Μαθημάτων Θαυμάτων, αλλά πρέπει να υπάρχει κάτι που σε συγκίνησε ή σε άγγιξε; Κάτι που προκάλεσε μια μεταμόρφωση ή μια σημαντική θεραπεία. Λοιπόν, τι ήταν αυτό;»
«Η εμπιστοσύνη», απάντησα.
Σκεφτείτε τη ζωή σας, όπως εμφανίζεται σε αυτόν τον κόσμο, από την οπτική γωνία μιας ιστορίας. Πώς απαντάμε στην ερώτηση: «Ποιον εμπιστεύομαι; Πού πιστεύω ότι βρίσκεται η ασφάλειά μου; Πώς θα συντηρηθώ; Ποιος είναι η πηγή μου;» Έτσι, όταν λέμε ότι το τελευταίο στάδιο της αφύπνισης είναι η καθαρή εμπιστοσύνη, απλώς σημαίνει να αποσυνδεθούμε και να αποσύρουμε την πίστη και την εμπιστοσύνη μας από όλες αυτές τις επινοημένες έννοιες, πεποιθήσεις και ιδέες του κόσμου. Είναι σαν να φτιάχνουμε ένα μεγάλο σπίτι από τραπουλόχαρτα, στοιβάζοντας το ένα χαρτί πάνω στο άλλο. Τότε έρχεται ένας δυνατός άνεμος και ξαφνικά το σπίτι γκρεμίζεται. Δεν αντέχει ούτε μια μικρή ριπή ανέμου. Είναι τόσο εύθραυστο. Είναι τόσο προσωρινό. Είναι τόσο παροδικό. Αυτή ήταν η αίσθηση της εμπιστοσύνης στο Πνεύμα και της απόσυρσης της εμπιστοσύνης σε όλα τα άλλα, σε όλα αυτά τα πράγματα με τα οποία είχαμε ταυτιστεί και τα είχαμε αναγνωρίσει ως κοσμικά επιτεύγματα. Γιατί να τα εμπιστευόμαστε; Μας έχουν φέρει ποτέ διαρκή ειρήνη και ευτυχία; Είναι πραγματικά αξιόπιστα;
Στην ουσία, το ερώτημα είναι: ποιος είναι ο αδελφός μου; Είναι το Πνεύμα ή η ύλη; Είναι το Πνεύμα ή η μορφή; Επιπλέον, πόσοι από εμάς έχουμε προσπαθήσει να εμπιστευτούμε τους ανθρώπους; Έχει δοκιμάσει κανείς κάτι τέτοιο;
Έτσι, θέτεις το ερώτημα: «Αν κάποιος πεθάνει ή φαίνεται να πεθαίνει από την πείνα, τι λέει αυτό για το νου του;» Όλα αυτά οδηγούν στην συνειδητοποίηση ότι τα πάντα είναι νοητικά. Αυτό που θα σου δείξει αυτή η αφύπνιση είναι ότι τα πάντα είναι νοητικά και ότι τα πάντα είναι μια ψευδαίσθηση. Αυτός είναι ένας κόσμος ιδεών και αυτό που ονομάζουμε ορατή πραγματικότητα, δεν είναι καθόλου πραγματικότητα. Δεν υπάρχει διάκριση μεταξύ σκέψης και μορφής. Ο Ιησούς πρέπει να φτιάξει ολόκληρο βιβλίο ασκήσεων στα Μαθήματα Θαυμάτων για να κάνει τη σύνδεση μεταξύ σκέψης και μορφής. Τα μαθήματά του ξεκινούν με: «Τίποτα από όσα βλέπω δεν σημαίνει τίποτα» (Ασκ-1) και «Έχω δώσει σε όλα όσα βλέπω όλη τη σημασία που έχουν για μένα» (Ασκ-2). Στη συνέχεια, προχωράει μέχρι την άσκηση τέσσερα: «Αυτές οι σκέψεις δεν σημαίνουν τίποτα». Τώρα, μιλάει για σκέψεις. Πρώτα μιλάει για την αντίληψη, μετά για τις σκέψεις μας, και μετά επιστρέφει με τα μαθήματα 5, 6, 7, 8, 9… αντίληψη, αντίληψη, αντίληψη, αντίληψη, αντίληψη… και μετά η άσκηση 10, «Οι σκέψεις μου δεν σημαίνουν τίποτα». Μπορείτε να δείτε ότι προσπαθεί να τα συγχωνεύσει όλα και να δείξει το τελευταίο πέπλο ή στάδιο της αφύπνισης, που είναι η εμπιστοσύνη.
Το Άγιο Πνεύμα χρησιμοποιεί τον χρόνο για να μας διδάξει ότι δεν υπάρχει χρόνος, για να μας οδηγήσει πίσω σε εκείνη την άχρονη στιγμή που αποτελεί την πύλη προς την αιωνιότητα. Χρησιμοποιεί σύμβολα για να μας διδάξει ότι όλα αυτά είναι ψευδαισθήσεις και ότι όλα είναι εξίσου χωρίς νόημα. Αυτή ακριβώς είναι η μέθοδος λειτουργίας του Αγίου Πνεύματος. Το Πνεύμα πρέπει να συνεργαστεί με το νου για να εξαλείψει τις προσκολλήσεις σε όλα τα πράγματα στα οποία επενδύουμε. Εσύ σε τι είδους πράγματα επενδύεις, σε αυτόν τον κόσμο;