Πνευματική ζωή: Μια ζωή χαράς!
Η πνευματική ζωή είναι μια ζωή αφοσίωσης και ευλάβειας προς το Θεό και κατά συνέπεια προς όλους. Είναι μια πειθαρχία και εκπαίδευσης του νου ώστε να ακούει και να ακολουθεί μόνο τη Φωνή του Θεού. Οι στόχοι είναι η αιώνια ειρήνη του νου, αλλά και το χιούμορ, η ευγένεια, η χαρά, η ελευθερία και η ευτυχία που απορρέουν από μια τέτοια ψυχική κατάσταση.
Η πνευματική ζωή είναι τόσο αυθόρμητη και παιχνιδιάρικη, όσο και γαλήνια και ήρεμη. Ζωντανή και ενεργητική στο παρόν, εξαφανίζει από το νου την ανάγκη για τελετές, κανόνες και δομές. Ο πνευματικός άνθρωπος κατακτά την τελειότητα μέσω της αγάπης, της συμπόνιας και της καλοσύνης, και η κάθε μέρα του είναι ένας καμβάς γεμάτος ευκαιρίες για να επεκτείνει την Αγάπη του Θεού.
Η πνευματική ζωή δεν κυβερνάται από το φόβο των συνεπειών. Ο Νόμος της Αγάπης κυριαρχεί απόλυτα στο Θεϊκό Νου χωρίς εναλλακτική. Η αγάπη δεν έχει αντίθετο και αυτό το γεγονός τελικά γίνεται κατανοητό και αποδεκτό χωρίς εξαίρεση ή συμβιβασμό. Κατά την Αφύπνιση γίνεται σαφές ότι η αμφιβολία είναι αδύνατη.
Η προθυμία να αποδεχτεί κανείς με ταπεινότητα τον εαυτό του ως Πνευματικό Παιδί του Θεού, δημιουργημένο τέλειο, καθ’ ομοίωση του Θεού, αυξάνεται συνεχώς με κάθε Αγία Στιγμή. Ο κόσμος των ειδώλων χάνει κάθε παλιά του γοητεία, καθώς το ουράνιο φως αγκαλιάζει την καρδιά του πνευματικού ανθρώπου. Όταν μια τέτοια απεραντοσύνη και μεγαλοπρέπεια γίνονται εμφανείς, δεν υπάρχει ανάγκη για τίποτα άλλο.
Ο διαλογισμός πάνω στο Θείο είναι αρχικά μια προσπάθεια, στη συνέχεια μια συνεχής εμπειρία ζωής, μέχρι που τελικά καταλήγει σε μια αιώνια ευτυχισμένη και απόλυτα αμετάβλητη Κατάσταση Ύπαρξης. Αυτή είναι η Κατάσταση της Χάριτος.
Προκειμένου να προχωρήσουμε προς αυτή την κατάσταση της Απόλυτης Ύπαρξης, οι επιθυμίες του πολύπλοκου κόσμου πρέπει να παραμεριστούν. Τα θαύματα δείχνουν τον δρόμο, διότι ο αληθινός πνευματικός άνθρωπος προσεγγίζει το Θεό μέσω της έλξης, όχι μέσω της αποφυγής ή της αντίθεσης. Καθώς το σφάλμα θεωρείται ψευδές και χωρίς αληθινή αιτία, το θεμέλιό του εξαφανίζεται υπό το φως της αλήθειας. Η τέλεια αγάπη διώχνει έξω το φόβο, διότι η πίστη έχει αποσυρθεί και αντικατασταθεί από τη Γνώση της Ζωής εν Θεώ. Δεν υπάρχει μάχη να δοθεί, μόνο μια απαλή αφύπνιση στην αλήθεια αυτού που πάντα ήταν και πάντα θα είναι.
Όλα τα πράγματα γίνονται αποδεκτά ακριβώς όπως είναι, διότι αυτό που είναι αιώνιο είναι αμετάβλητο, αναλλοίωτο και ακλόνητο. Είναι κατανοητό ότι δεν απαιτείται καμία διευθέτηση των περιστάσεων, καμία αίσθηση ελέγχου ανθρώπων, γεγονότων και καταστάσεων, ούτε κανένα κέρδος ή προσωπική βελτίωση για να «επιτευχθεί» η ειρήνη και η ευτυχία που είναι διαθέσιμες τώρα. Απαιτείται μόνο η υποταγή στην αλήθεια, η εγκατάλειψη της πίστης στις ψευδαισθήσεις, να κάνεις ένα βήμα πίσω και η πλήρης εμπιστοσύνη στον Θεό. Αυτό δεν είναι θυσία. Μπορεί η εγκατάλειψη του τίποτα για την ανάμνηση του Παντός να αποτελεί θυσία; Η χαρά δεν κοστίζει, διότι η Αγάπη δεν έχει αντίθετο.
Η πνευματικότητα τελικά παραδίδεται στην Απόλυτη Ευτυχία, στο Θεό και στον Εαυτό. Μόνο ο Νους που γνωρίζει το «Εγώ και ο Πατέρας είμαστε Ένα» γνωρίζει την Απόλυτη Ευτυχία.
Σε ευχαριστώ Θεέ μου που μας οδηγείς όλους στην Εστία, σε Σένα. Ο δρόμος σου είναι σίγουρος καθώς το Σχέδιό σου δεν μπορεί να αποτύχει. Δοξασμένο ας είναι το όνομά Σου, ω Θεέ της Αιωνιότητας, και δοξασμένο ας είναι το όνομα του Αγαπημένου σου Υιού.
Η καρδιά μου πάλλεται στη χαρά του Θεού. Ο νους μου αναπαύεται στην ειρήνη του Θεού. Η ψυχή μου είναι άτρωτη στη δύναμη του Θεού. Το βλέμμα μου είναι εστιασμένο στο φως του Θεού.
Είμαστε όλοι Ένα. Ο Θεός είναι Ένα. Τα πάντα είναι Ένα.
Με αγάπη,
David Hoffmeister