Σκέψεις του Σώματος, Εσφαλμένος Νους και Ορθός Νους

Η αντιμετώπιση της μορφής και της ψευδαίσθησης

Ερώτηση:
Αγαπητέ David,

Πώς αντιμετωπίζω τις ψευδαισθήσεις; Πώς διαχειρίζομαι τις σκέψεις που αφορούν στο σώμα, τις θεραπείες και τις πεποιθήσεις σχετικά με τη διατροφή; Αν το σώμα δεν είναι πραγματικό, πρέπει απλώς να μην του δίνω καμία σημασία;

David Hoffmeister:
Γεια σου, Αγαπημένε μου,
Σ’ ευχαριστώ που αφιέρωσες χρόνο για να περιγράψεις όσα περνάνε από το νου σου. Η πεποίθηση, σε πολλά επίπεδα, αποτελεί τη βάση του εγώ, διότι το εγώ ήταν μια πεποίθηση που αποσπάστηκε και φάνηκε να διαχωρίζεται σε πολλά επίπεδα, μέρη και διαστήματα.

Ο ορθός νους αναγνωρίζει ότι αιτία και αποτέλεσμα είναι ένα και το αυτό και ότι οι ιδέες δεν αφήνουν την πηγή τους. Βλέπει ότι ο κόσμος είναι ένας κόσμος ιδεών που δεν έχουν φύγει από το νου του «σκεπτόμενου». Ο ορθός νους βλέπει το φόντο ως μια ψευδαίσθηση. Αντίθετα, ο εσφαλμένος νους αντιλαμβάνεται την αιτία και το αποτέλεσμα ως ξεχωριστά και αντιλαμβάνεται τις «αιτίες» και τα «αποτελέσματα» στον κόσμο των μορφών και ξεχωριστά από το νου. Το να φέρνει κανείς τις σκέψεις του σώματος στο επίπεδο του νου (αιτιότητα) είναι παράδειγμα σύγχυσης επιπέδων όπως αναφέρουν τα Μαθήματα Θαυμάτων. Με απλά λόγια, αυτό το σφάλμα είναι ένα παράδειγμα που αποδίδει μια ιδιότητα του νου (π.χ. αιτιότητα, ενέργεια, μνήμη) στο σώμα.

Οι έννοιες των «ενστίκτων», της «κυτταρικής μνήμης» και της «ενέργειας κουνταλίνι» αποτελούν τρία διαφορετικά παραδείγματα της προσπάθειας να πνευματοποιηθεί η ύλη, θεωρώντας την αιτιότητα ως μέρος της μορφής. Δεν είναι παρά διαφορετικές μορφές σύγχυσης επιπέδων ή θεώρησης της αιτιότητας ως μέρος της μορφής. Η απελευθέρωση από τη σύγχυση των επιπέδων συμβαίνει όταν ακολουθούμε το Άγιο Πνεύμα για να δεχτούμε την Εξιλέωση. Μόλις συνειδητοποιήσουμε ότι μόνο ο νους είναι η αιτία, αυτό ανοίγει το δρόμο για τη Διόρθωση (Εξιλέωση), η οποία δείχνει ότι το λάθος του διαχωρισμού δεν συνέβη ποτέ. Αυτή είναι η συνειδητοποίηση ότι μόνο η Αγάπη είναι πραγματική και ότι το εγώ δεν υπάρχει.

Το θαύμα δείχνει ότι δεν υπάρχει ιεραρχία στις ψευδαισθήσεις, καθώς υπάρχει μόνο μία ψευδαίσθηση. Το θαύμα δείχνει ότι δεν υπάρχουν επίπεδα στην αντίληψη. Από την προοπτική του Αγίου Πνεύματος δεν υπάρχουν ξεχωριστές ψευδαισθήσεις· αυτή η προοπτική απλώς βλέπει το ψεύτικο ως ψεύτικο. Επομένως, από αυτή την προοπτική δεν υπάρχει τίποτα να «αποφύγουμε» και τίποτα να «προωθήσουμε». Επίσης, από αυτή την προοπτική, είναι προφανές ότι ο νους είναι ένας, και οι έννοιες του «ατομικού νου» και των «ομαδικών ψευδαισθήσεων» δεν έχουν καμία υπόσταση. Ο νους είναι ένας και δεν μπορεί να χωριστεί σε κομμάτια ή μέρη ή ομάδες, και έτσι η έννοια του «συλλογικού» δεν έχει καμία βάση στην πραγματικότητα.

Ο Ιησούς φαινόταν να τρώει, όμως αυτή η φαινομενική πράξη δεν αναίρεσε τις διδασκαλίες σχετικά με την Αιώνια Πραγματικότητα:

«Πριν τον Αβραάμ, εγώ ειμί.»

«Εγώ και ο Πατέρας έν είμεθα.»

«Σας καλώ να εξέλθετε από τον κόσμο.»

«Είμαι όπως ο Θεός με δημιούργησε.»

«Είμαι Πνεύμα.»

Πολλές από τις διδασκαλίες του Ιησού γίνονταν στο τραπέζι κατά τη διάρκεια του δείπνου, όμως το φαγητό ήταν απλώς ένα πλαίσιο. Το περιεχόμενο των διδασκαλιών παρέμενε: «Η Βασιλεία των Ουρανών βρίσκεται μέσα μας». Τα Μαθήματα 50 και 76 του Βιβλίου Ασκήσεων των Μαθημάτων Θαυμάτων διαλύουν την έννοια των «φυσικών νόμων» του κόσμου/σώματος και διδάσκουν την Πνευματική Πραγματικότητα: «Δεν υπόκειμαι σε κανέναν νόμο εκτός από τον νόμο του Θεού». Η Αγάπη είναι ο μόνος «Νόμος» που λειτουργεί στη Δημιουργία, επειδή ο Θεός είναι η Πηγή της και ό,τι προέρχεται από τον Θεό είναι όλη η Πραγματικότητα. Ψευδαίσθηση σημαίνει μη πραγματικό, και αυτό που είναι μη πραγματικό δεν μπορεί να «γεννηθεί» ή να «πεθάνει». Επομένως, το σώμα δεν μπορεί να πεθάνει ή να γεννηθεί ή να έχει ζωή, γιατί αυτό που είναι τίποτα είναι απλά τίποτα.

Δεν υπάρχει νους στην ύλη. Δεν υπάρχει ζωή, ούτε αλήθεια, ούτε ουσία, ούτε νοημοσύνη στην ύλη. Από την οπτική γωνία του Αγίου Πνεύματος, η οποία είναι η μόνη που έχει σημασία, δεν υπάρχει νεκρή ύλη ή ζωντανή ύλη, ούτε καλή ύλη ή κακή ύλη, ούτε όμορφη ύλη ή άσχημη ύλη. Ό,τι είναι μη πραγματικό δεν μπορεί να χωριστεί σε κατηγορίες ή μέρη. Ο ορθός νους αναγνωρίζει ότι έτσι είναι. Ο δρόμος για να «ξεφύγουμε» από τον εσφαλμένο νου είναι πράγματι ο Βοηθός, ο Παρηγορητής, το Άγιο Πνεύμα.

Η εξάσκηση στα μαθήματα του Βιβλίου Ασκήσεων των Μαθημάτων Θαυμάτων με την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος είναι ένας τρόπος να διακρίνουμε μεταξύ του ορθού και του λάθος νου (τα μόνα δύο ουσιαστικά επίπεδα κατά τη διάρκεια της «διαδικασίας» της Αφύπνισης) και, ως εκ τούτου, της τελικής απόφασης, της Εξιλέωσης, η οποία μας οδηγεί πέρα από την έννοια του λάθους εντελώς. Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η «αποκήρυξη» της ψευδαίσθησης δεν συνεπάγεται κανένα κόστος ή θυσία. Διόρθωση είναι στην πραγματικότητα «η ψευδαίσθηση της εγκατάλειψης», ή η ψευδαίσθηση του να «κερδίζεις» τα πάντα και να «χάνεις» το τίποτα. Δεν είναι αυτή μια αποδοχή άξια του άγιου νου μας; Στην φαινομενική απελευθέρωση από το λάθος ή την ψευδαίσθηση, στην πραγματικότητα δεν μας αφαιρείται τίποτα. Υπάρχει μόνο η αποδοχή αυτού που είναι και ήταν πάντα αλήθεια. Ένα «άτομο» δεν μπορεί να αποδεχτεί τη Διόρθωση, αλλά ο νους μπορεί και πρέπει να το κάνει. Είναι η συνειδητοποίηση ότι το Άγιο Παιδί του Θεού είναι Νους, πλήρως Νους, Αμιγώς Νους, Τέλειο και Αιώνιο στο Νου του Θεού. Ο Θεϊκός Νους είναι Ολοκληρωμένος και Πλήρης και δεν μπορεί να παίξει κανένα «ρόλο». Απλώς Είναι.

Άφησε το Άγιο Πνεύμα να σε καθοδηγήσει στη στιγμή, ώστε να σκέφτεσαι και να αντιλαμβάνεσαι μέσα από την οπτική του ορθού νου. Καθώς η ψευδής πεποίθηση φέρνεται στο Φως μέσα μας, εξαφανίζεται και μέσα από αυτή τη διάλυση θα βιώσεις ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως αιτιότητα στην ύλη. Να είσαι «εγωιστής» με την εποικοδομητική έννοια, αποδεχόμενος το Μέγεθος, τη Δύναμη και τη Δόξα του Χριστικού Εαυτού σου, και κατάλαβε ότι δεν υπάρχει κανένα «κόστος» σε αυτή την αναγνώριση. Είναι πράγματι ταπεινό να αποδέχεσαι τον Εαυτό σου όπως ο Θεός τον δημιούργησε και αλαζονικό να πιστεύεις ότι ένας φαντασιακός κόσμος θα μπορούσε ποτέ να αντικαταστήσει τον Αιώνιο Χριστό. Καθώς το λάθος απελευθερώνεται, δεν υπάρχει καμία ανάγκη να αντιδράς στην ψευδαίσθηση. Διότι η Αγάπη είναι πραγματική και η Αγάπη απλώς επεκτείνεται και προσβλέπει στην Αγάπη.

Όλες οι αντιδράσεις, συμπεριλαμβανομένης της αντίληψης του πόνου, ήταν ψεύτικα συναισθήματα που δεν έχουν καμία βάση στην Πραγματικότητα. Και στην Εξιλέωση, είναι προφανές ότι τίποτα από όσα το εγώ φαινόταν να πιστεύει, να σκέφτεται, να δημιουργεί ή να αισθάνεται δεν είχε καμία πραγματικότητα ή νόημα. Δεν υπάρχει καμία αντίδραση σε κάτι που δεν συνέβη ποτέ, και η Αγάπη παραμένει για πάντα αληθινή.

Σ ‘αγαπώ για πάντα και πάντα!
David