Χρειάζονται Yπεράσπιση τα Μαθήματα Θαυμάτων;

Ερώτηση
Αγαπητέ David,

Ο Ιησούς στην Αγία Γραφή λέει: «Αγαπάτε τους εχθρούς υμών»∙ «Μην αντιστέκεστε στο πονηρό»∙ «Γύρνα και το άλλο μάγουλο». Και στα Μαθήματα Θαυμάτων λέει: «Στην απουσία κάθε άμυνας βρίσκεται η ασφάλειά μου»∙ «Αν υπερασπισθώ τον εαυτό μου, δέχομαι επίθεση». 

Δεν υπάρχουν όμως εξαιρέσεις σε αυτό; Αν κάποιος μου πει να σταματήσω να δημοσιεύω αποσπάσματα από τα Μαθήματα Θαυμάτων χωρίς άδεια, δεν θα έπρεπε να αντισταθώ; Άλλωστε, αυτό το έργο προέρχεται από τον Ιησού και είναι καθήκον μου να βοηθήσω στη διάδοση του μηνύματός Του στον κόσμο. Σε μια υπόθεση πνευματικών δικαιωμάτων σχετικά με το δικαίωμα να χρησιμοποιώ τα λόγια του όσο πιο ελεύθερα μπορώ, δεν πρέπει να υπερασπιστώ το δικαίωμα να χρησιμοποιώ τα Μαθήματα και τα λόγια που μου έχει δώσει ο Ιησούς; Δεν πρέπει να πολεμήσω τους κατόχους των πνευματικών δικαιωμάτων και να προσπαθήσω να απελευθερώσω τα Μαθήματα προς όφελος του υπόλοιπου κόσμου;

Ή μήπως πρέπει απλώς να κάνω ένα βήμα πίσω και να αφήσω το Άγιο Πνεύμα να τα κανονίσει όλα; Να μην αντισταθώ καθόλου; Τι πρέπει να κάνω;

Δική μας είναι η προθυμία να συγχωρούμε και να έχουμε ειρήνη, καθώς η διαρκής ειρήνη είναι η Κληρονομιά μας ως Χριστός. Αυτός ο κόσμος είναι ένας κόσμος συμβόλων, και οι λέξεις δεν είναι παρά σύμβολα συμβόλων, διπλά απομακρυσμένες από την πραγματικότητα. Ο Θεός απαντά στην προσευχή της καρδιάς. Κάθε ερώτηση ή αμφιβολία αφορά πάντα την ταυτότητα, και είναι χρήσιμο να θυμόμαστε ότι οι λέξεις φτιάχτηκαν για να διατηρήσουν την πίστη στο διαχωρισμό:

«Μιλώντας κυριολεκτικά, οι λέξεις δεν παίζουν κανέναν απολύτως ρόλο στην θεραπεία. Ο κινητήριος παράγοντας είναι η προσευχή, ή το αίτημα. Αυτό που ζητάς, το λαμβάνεις. Όμως αυτό αναφέρεται στην προσευχή της καρδιάς, όχι στις λέξεις που χρησιμοποιείς στην προσευχή. Μερικές φορές οι λέξεις και η προσευχή είναι αντιφατικά, μερικές φορές συμφωνούν. Δεν έχει σημασία. Ο Θεός δεν κατανοεί τις λέξεις, γιατί αυτές φτιάχτηκαν από διαχωρισμένους νόες για να τους κρατήσουν στην ψευδαίσθηση του διαχωρισμού.  Οι λέξεις μπορεί να είναι βοηθητικές, ιδιαίτερα για τον αρχάριο, διευκολύνοντας την συγκέντρωση και διευκολύνοντας τον αποκλεισμό, ή τουλάχιστον τον έλεγχο, άσχετων σκέψεων. Ας μην ξεχνάμε όμως ότι οι λέξεις δεν είναι παρά σύμβολα συμβόλων. Άρα είναι διπλά απομακρυσμένες από την πραγματικότητα». Εγχ. Δασκ-21.1 

Η απάντησή μου είναι πάντα η Αγάπη, και το Άγιο Πνεύμα χρησιμοποιεί τις λέξεις για έναν Σκοπό που θεραπεύει και ευλογεί το νου. Φτιαγμένες για να απομονώνουν, να επιτίθενται και να χωρίζουν, οι λέξεις έχουν ανακατευθυνθεί ή μεταφραστεί εκ νέου για θαύματα και αρμονία. Τα θαύματα σε ενώνουν με τον αδελφό σου και καθιστούν την επίθεση άνευ νοήματος. Τα θαύματα δείχνουν ότι τίποτα δεν χρειάζεται ποτέ υπεράσπιση. Τα θαύματα φέρνουν άμεσα ειρήνη στο νου που είναι μία στιγμή. Οι λέξεις δεν μπορούν ποτέ να μπουν ανάμεσα σε σένα και τον αδελφό σου, γιατί δεν υπάρχει κενό στην Ένδοξη Ταυτότητά μας. Οι λέξεις και τα βιβλία και τα πράγματα και τα γεγονότα δεν αντιπροσωπεύουν παρά τον σκοπό που τους έχει δοθεί. Θα ήθελες να δεις το λαμπερό σύμβολο ενός συγχωρεμένου κόσμου μέσα από την Προοπτική του Αγίου Πνεύματος ή τις κατακερματισμένες, αποσυνδεδεμένες παρανοήσεις του εγώ; Γιατί αυτή την επιλογή πρέπει να κάνεις. Αγαπάς τον αδελφό σου με μια αγάπη τόσο βαθιά που θα έκλαιγες από χαρά μόνο και μόνο στη σκέψη, και θα έβαζες τώρα «δικαιώματα» σχετικά με ένα «βιβλίο» και «λέξεις» πάνω από την ίδια την Αγάπη που είναι ο Θεός; Η αγάπη δεν απαιτεί. Η αγάπη δεν κατέχει. Η αγάπη είναι ολόκληρη και πλήρης και δεν χρειάζεται τίποτα. Η αγάπη αναγνωρίζει τον Εαυτό της. Όπως βιώνεις τον αδελφό σου, έτσι βιώνεις τον Θεό.

Όταν συναντάς κάποιον, θυμήσου ότι αυτό είναι ένα ιερό συναπάντημα. Όπως βλέπεις αυτόν, έτσι θα βλέπεις εσένα. Όπως φερθείς σε αυτόν, έτσι θα φερθείς σε εσένα. Όπως σκεφτείς για αυτόν, έτσι θα σκεφτείς για σένα. Ποτέ μην το ξεχνάς αυτό, επειδή σε αυτόν θα βρεις τον εαυτό σου ή θα χάσεις τον εαυτό σου. Όποτε δύο Υιοί του Θεού συναντιούνται, τους δίνεται άλλη μία ευκαιρία για τη σωτηρία. Μην αφήσεις κανέναν χωρίς να του δώσεις σωτηρία, και χωρίς να την λάβεις κι εσύ. Γιατί εγώ είμαι πάντα εκεί μαζί σου, ενθυμούμενος εσένα. Κ-8.ΙΙΙ.4

Ο νους μας είναι ενωμένος στη συγχώρεση. Ο νους είναι πράγματι ένας και μοναδικός. Μόνο η πεποίθηση για έναν ιδιωτικό νου, μικροσκοπικό και αποκομμένο από το σύνολο, θα μπορούσε να θεωρήσει την άμυνα ως κάτι που έχει νόημα. Όντας τα πάντα, δεν έχεις καμία ανάγκη. Όντας τα πάντα, εκτείνεσαι ελεύθερα και χωρίς όρια. Η Αγάπη του Χριστού προορίζεται να δίνεται ελεύθερα, διότι αυτή είναι η μακαριότητα της ζωής και η κατάσταση του νου που προσφέρει το Άγιο Πνεύμα χωρίς αντίτιμο. Ωστόσο, η αληθινή γενναιοδωρία είναι μια στάση που δέχεται τα πάντα και δεν ζητά τίποτα. Έχεις δικαίωμα στην τέλεια ειρήνη. Μην συγχέεις την Κληρονομιά μας με μη πραγματικές σκέψεις για τις λέξεις και τη χρήση των λέξεων. Το «να δώσεις τα πάντα σε όλους» απαιτεί απλώς να απελευθερωθείς από την έννοια της προσδοκίας. Δεν βλέπεις ότι το να ζητάς από έναν αδελφό να ενεργήσει διαφορετικά ή να εύχεσαι οι περιστάσεις να είναι διαφορετικές από ό,τι είναι, είναι το «σχέδιο» σωτηρίας του εγώ; Είναι σαν να πίστευες πραγματικά: «Αν αυτός/αυτή/αυτοί αλλάξουν, θα είμαι ευτυχισμένος.» Αυτό το «σχέδιο» απαιτεί να αλλάξει οτιδήποτε άλλο εκτός από το δικό σου νου για να είναι όλα καλά και ωραία. Ωστόσο, έχω πει ότι η Εξιλέωση ή η πλήρης συγχώρεση είναι αποκλειστική ευθύνη του εργάτη των θαυμάτων, και αυτό είναι να αλλάξεις το νου σου για το νου σου. Η Εξιλέωση είναι η αποδοχή της Αμεταβλητότητάς μας ως Αιώνιου Νου και η απελευθέρωση της πεποίθησης ότι υπάρχει οτιδήποτε «άλλο».

Ποιον προσπαθείς να ακολουθήσεις προς τη Φώτιση, το εγώ ή το Άγιο Πνεύμα; Ποιον αποκαλείς κύριο, έχοντας κατά νου ότι δεν μπορείς να υπηρετείς δύο κυρίους; Αν ο κύριός σου είναι ο θυμός, θα προσπαθήσεις να αρνηθείς τον Χριστό και να υπερασπιστείς μια ψευδαίσθηση. Αν ο κύριός σου σε προτρέπει να αντιμετωπίσεις ή να πολεμήσεις κάποιον που θεωρείς «όχι τον εαυτό σου», τότε έχεις παραπλανηθεί ως προς τον σκοπό σου και παραμένεις αφοσιωμένος σε μια ασυνείδητη «επιθυμία θανάτου». Ποιος μπορεί να κρίνει έναν αδελφό και να ελπίζει να Αφυπνιστεί σε μια Ενιαιότητα που δεν γνωρίζει κρίση; Μπορείς να αρνηθείς να πάρεις θέση, να αρνηθείς να κρίνεις και να αρνηθείς να ευθυγραμμίσεις το νου σου με σκέψεις του παρελθόντος ή του μέλλοντος – και με επαγρύπνηση για αυτή την Προοπτική θα παραμείνεις στην ειρήνη που υπερβαίνει την κατανόηση του κόσμου. Ο θυμός είναι μια ψευδής αίσθηση ελέγχου, που προσπαθεί να πει στην Πραγματικότητα τι πρέπει να είναι. Πρέπει να συνειδητοποιήσεις ότι το «ζήτημα του ελέγχου» ή το «πρόβλημα της εξουσίας» δεν αφορά τους «κατόχους των πνευματικών δικαιωμάτων». Το να προσκολλάσαι στο εγώ και σε μια μικροσκοπική αντίληψη του εαυτού σου ΕΙΝΑΙ η πεποίθηση ότι μπορείς να δημιουργήσεις τον εαυτό σου. Είσαι όπως ο Θεός σε δημιούργησε. Αποδέξου το Γεγονός και θα είσαι στην Εστία με Ειρήνη.

Σε μια αγία στιγμή το Άγιο Πνεύμα εξουδετέρωσε τον κόσμο της κρίσης, η φαινομενική ιεραρχία των ψευδαισθήσεων βρήκε την Απάντησή της, και δόθηκε η Λύση στην μοναδική πεποίθηση του διαχωρισμού. Με την αποδοχή αυτής της Εξιλέωσης γίνεται φανερό ότι ο διαχωρισμός δεν συνέβη ποτέ. Στην αληθινή συγχώρεση συγχωρείς ή απελευθερώνεις αυτό που δεν συνέβη ποτέ. Είναι αδύνατο να συγχωρήσεις αυτό που πιστεύεις ότι «έχει συμβεί» και καμία «απόδειξη» δεν θα σε πείσει για αυτό που ΔΕΝ θέλεις. Αν θέλεις ειρήνη, πρέπει να εγκαταλείψεις για πάντα τη σκέψη της επίθεσης. Διότι αν πιστεύεις ότι η επίθεση είναι δυνατή σε οποιαδήποτε μορφή, θα σου φαίνεται ότι αντιλαμβάνεσαι «αποδείξεις» που δικαιολογούν την άμυνα. Η άμυνα κάνει το λάθος του διαχωρισμού πραγματικό στη συνείδηση, διότι ενισχύει την πεποίθηση ότι η επίθεση είναι πραγματική. Η συγχώρεση και η έλλειψη υπεράσπισης είναι συνώνυμα. Πάρε θέση «ενάντια» σε οποιονδήποτε ή οτιδήποτε και η Ειρήνη θα εξαφανιστεί εντελώς από τη επίγνωση. Στάσου σταθερά στην Ειρήνη του Χριστού και δεν θα υπάρχει κάτι «εξωτερικό» για να σταθείς «ενάντια».

Μην συγχέεις την απουσία κρίσης ή την αντίληψη της ουδετερότητας και της ανυπαρξίας της μορφής με την παθητικότητα ή την αδυναμία. Ο Παρατηρητής ή Μάρτυρας βρίσκεται πάνω από το πεδίο της μάχης. Η συγχώρεση παρατηρεί και παρακολουθεί, αλλά δεν κρίνει. Η πραότητα είναι δύναμη, και η Προοπτική των πράων έχει κυριολεκτικά νικήσει τον κόσμο με τη Δύναμή της. Είναι η Δύναμη που υπενθυμίζει στο νου: «Τίποτα από όσα βλέπω δεν σημαίνει τίποτα. Δεν καταλαβαίνω τίποτα από όσα βλέπω. Οι άσκοπες σκέψεις μου μου δείχνουν έναν άσκοπο κόσμο. Βλέπω μόνο το παρελθόν.» Το εγώ είναι που επιδιώκει τον «αγώνα» και τη «μάχη» και το «να πάρει θέση για την αλήθεια εναντίον ενός αδελφού». Το να ευθυγραμμιστείς ενεργά με τον Ιησού σημαίνει να αφήσεις κάτω το ξίφος της κρίσης. Η αγάπη δεν εναντιώνεται. Το να εναντιώνεσαι σε έναν αδελφό είναι σημάδι αδυναμίας.

Ναι, δεν υπάρχουν ουδέτερες σκέψεις. Οι σκέψεις δεν είναι ισχυρές ή αδύναμες, καλές ή κακές, ευχάριστες ή οδυνηρές· είναι είτε πραγματικές (Πνεύμα) είτε μη-πραγματικές (χώρος-χρόνος). Οι κρίσεις του χωροχρόνου, είτε είναι θετικές είτε αρνητικές, δεν είναι ποτέ ουδέτερες και φαίνεται να δημιουργούν έναν κόσμο μορφών που δεν είναι καθόλου ουδέτερος. Οι μορφές δεν είναι η Πραγματικότητα. Κρίση είναι η προσπάθεια να αποσπάσουμε ένα μέρος από το σύνολο, να του δώσουμε ένα όνομα και να το ξεχωρίσουμε από τα υπόλοιπα. Μια κριτική σκέψη φαίνεται να δίνει μορφή σε αυτό που είναι για πάντα άμορφο. Η μη-κρίση, η Προοπτική του Αγίου Πνεύματος, βλέπει κάθε μορφή ως ουδέτερη ή ως μηδέν. Ο νους, σε συμφωνία με τον Ιησού, πέρα από την κρίση του χωροχρόνου, βλέπει τα πάντα ως ουδέτερα:

«Το σώμα μου είναι ένα ολικά ουδέτερο πράγμα». Μάθημα 294

«Τα χρήματα δεν είναι κακά. Δεν είναι τίποτα». Ψυχοθεραπεία-3.ΙΙΙ.1.5

«Ο χρόνος είναι εξίσου ουδέτερος όσο είναι το σώμα, εκτός από το σε τι τον βλέπεις εσύ χρήσιμο». Κ-26.VIII.3.7

«…το σώμα είναι απλώς ουδέτερο. Δεν είναι αμαρτωλό, αλλά ούτε είναι αναμάρτητο. Ως τίποτα, που αυτό είναι, το σώμα δεν μπορεί επί της ουσίας να ενδυθεί με ποιότητες του Χριστού ή του εγώ. Εκάτερα πρέπει να είναι λάθος, γιατί αμφότερα θα έβαζαν τις ποιότητες εκεί όπου αυτές δεν μπορούν να είναι. Και αμφότερα πρέπει να αναιρεθούν για τους σκοπούς της αλήθειας.» K-20.VII.4.4

«Όπως κάθε μάθημα που το Άγιο Πνεύμα σου ζητά να μάθεις, έτσι και το θαύμα είναι ξεκάθαρο… Τώρα ελευθερώνεσαι τόσο πολύ από το όνειρο, ο κόσμος είναι ουδέτερος, και τα σώματα που ακόμα φαίνονται να περιφέρονται ως χωριστά πράγματα δεν χρειάζεται να προκαλούν φόβο.» K-28.II.10

Μην ανησυχείς για τις εκδόσεις ή τις λέξεις ή τους οργανισμούς ή το να διαδώσεις το μήνυμα, διότι η Βασιλεία των Ουρανών βρίσκεται μέσα μας. Οι μορφές δεν σημαίνουν τίποτα και δεν μπορεί κανείς να τις «φθάσει». Δεν υπάρχουν «ιδιωτικοί νόες» και δεν μπορεί κανείς να τους «φθάσει». Ο Νους είναι Ένας. Κυριολεκτικά δεν υπάρχει «κανένα σώμα», «εκεί έξω». «Όταν προσεύχεσαι, κλείσου στο ταμείο σου» σημαίνει μην κάνεις εξωτερική επίδειξη για να επιδείξεις την αφοσίωσή σου και τις προσευχές σου. Η κατάσταση του νου μας είναι η μαρτυρία ή η απόδειξη του θαύματος, και η ειρήνη είναι η ανταμοιβή του. Δεν υπάρχει τίποτα έξω από εσένα. Η μεταμόρφωση του νου ΔΕΝ είναι σωματική, διότι αυτό που δεν είναι τίποτα δεν μπορεί να μεταμορφωθεί. Η μεταμόρφωση είναι μία αναγνώριση της ολότητας του νου. Η διάδοση του «μηνύματος» σε ένα κόσμο μη πραγματικό είναι ως επομένως αδύνατη. Τίποτα δεν μπορεί ποτέ να εμποδίσει την επέκταση μέσα μας (δημιουργία), και η συγχώρεση βλέπει ότι δεν υπάρχει τίποτα να διορθωθεί ή να αλλάξει σε μορφές χωρίς νόημα. Εσύ είσαι η Βασιλεία των Ουρανών και δεν υπάρχει τίποτα έξω από Εσένα:

«Τι έχει δοθεί σε σένα; Η γνώση ότι είσαι ένας νους, μέσα σε Νου και καθαρά νους, αναμάρτητος παντοτινά, πλήρως άφοβος, επειδή δημιουργήθηκες από αγάπη.  Δεν έφυγες ποτέ από την Πηγή σου, και παραμένεις όπως δημιουργήθηκες. Αυτό σου δόθηκε ως γνώση την οποία δεν μπορείς να χάσεις.» Μάθημα 158.1

«Ο νους προσεγγίζει τον εαυτό του. Δεν είναι φτιαγμένος από διαφορετικά μέρη, που απλώνουν το ένα στο άλλο. Δεν κινείται προς τα έξω. Μέσα στον εαυτό του, αυτός δεν έχει κανένα όριο, και δεν υπάρχει τίποτα έξω από αυτόν. Εμπερικλείει τα πάντα. Εμπερικλείει εσένα ολοσχερώς, εσύ μέσα σε αυτόν και αυτός μέσα σε σένα. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο, πουθενά ή ποτέ.» Κ-18.VI.8.5-11

Αν θέλεις να γνωρίσεις ότι ο Ιησούς ζει, δίδαξε ότι δεν υπάρχει θάνατος, αποδεικνύοντας την ατρωσία μας εν Χριστώ. Η αμυντική στάση είναι ένδειξη ευπάθειας και αδυναμίας και δεν αποτελεί το μάθημα της συγχώρεσης που προσφέρει το Άγιο Πνεύμα. Η ενότητα του νου δεν γνωρίζει εξαιρέσεις. Όταν επιδιώκεις να υπερασπιστείς μια «θέση», προσπαθείς να αρνηθείς την ενότητα. Η υιοθέτηση αμυντικής στάσης αποτελεί άρνηση της συνειδητοποίησης ότι δεν υπάρχει βαθμός δυσκολίας στα θαύματα, καθώς επιχειρείται η δημιουργία μιας εξαίρεσης. Μην κάνεις εξαιρέσεις, μετάδωσε την εκπαίδευση, γιατί η αλήθεια δεν έχει εξαιρέσεις και η Σωτηρία δεν είναι κανενός είδους συμβιβασμός. Ένας συμβιβασμός, που γίνεται εκτός της Αλήθειας, καθιστά τη «Φώτιση» μια απλή έννοια στη συνειδητότητα. Ωστόσο, στην πραγματικότητα, η Φώτιση είναι μια Εμπειρία, και το εγώ φοβάται να πάει πέρα από τις λέξεις προς την Απερίγραπτη Αγάπη του Θεού.

Στον Χριστό δεν υπάρχουν όρια, και μπορείς πραγματικά να γελάσεις με την «μάχη των λέξεων» που διεξάγει το εγώ. Η Αγάπη δεν έχει καμία σχέση με τη μορφή. Αν σε απασχολεί η «μορφή» της έκφρασης του μηνύματος ή μήπως εμποδιστεί «το μήνυμα» από «κάποιον», θυμήσου αυτήν την παρηγορητική σκέψη από τα Μαθήματα Θαυμάτων:

«Όποτε κάποια μορφή ξεχωριστής σχέσης σε δελεάζει να επιζητήσεις την αγάπη σε τελετουργία, θυμήσου ότι η αγάπη είναι περιεχόμενο, και όχι μορφή οιουδήποτε είδους. Η ιδιαίτερη σχέση είναι μία τελετουργία μορφής, με στόχο να ανυψώσει την μορφή για να πάρει τη θέση του Θεού εις βάρος του περιεχομένου. Δεν υπάρχει κανένα νόημα στην μορφή, και δεν θα υπάρξει ποτέ.» Κ-16.V.12.1-3

Τα Μαθήματα Θαυμάτων είναι ένα βιβλίο, το οποίο μπορεί να συμβολίζει, να αντανακλά, ή να παραπέμπει στη Θεϊκή Αγάπη. Τα Μαθήματα Θαυμάτων δεν είναι τίποτα «από μόνα τους». Κανένα πράγμα δεν υπάρχει από μόνο του, έξω από το όλον. Εσύ είσαι το Κέντρο των πάντων. Με την αναγνώριση του Εαυτού τα σύμβολα εξαφανίζονται για πάντα. Άφησε τα σύμβολα πίσω και βίωσε τον Εαυτό. Άφησε αυτή τη «στάση» γιατί δεν υπάρχει πουθενά. Ο Ιησούς είναι ένα όνομα που συμβολίζει μια Αγάπη, που δεν ανήκει σε αυτόν τον κόσμο. Ο Χριστός είναι η Πραγματικότητα. Η Πραγματικότητα δεν χρειάζεται υπεράσπιση. Η αποδοχή του Εαυτού είναι το Κέντρο. Μην προσκολλάσαι σε σύμβολα ή λέξεις. Στην Άγια Στιγμή, το Αιώνιο Παρόν, μόνο ο Χριστός υπάρχει.

Με αγάπη και ευλογίες,
David