Ο φόβος της απόρριψης και το άνοιγμα στην εμπιστοσύνη, τη συγχώρεση και τη αιώνια αγάπη

Ερώτηση:

Αγαπητέ David,

Ένας νέος άνθρωπος μπήκε στη ζωή μου και αυτό έφερε στην επιφάνεια τόσο πολύ φόβο, αμφιβολίες και σύγχυση. Μπορείς, σε παρακαλώ, να μοιραστείς κάποιες σκέψεις σχετικά με το πώς να αφήσουμε πίσω τον φόβο της απόρριψης και τις φαινομενικές αναταραχές του κόσμου;

David Hoffmeister:

Γεια σου, Αγαπημένε,

Σ’ ευχαριστώ για την ερώτησή σου. Οι σχέσεις και η Σιωπή έχουν τον τρόπο τους να φέρνουν στην επιφάνεια ό,τι έχει θαφτεί και έχει απομακρυνθεί από τη επίγνωση. Όταν τα συναισθήματα φαίνονται έντονα, μας δίνεται ένα κίνητρο να αναζητήσουμε την αιτία της αναστάτωσης μέσα μας, στη ρίζα της, και στη συνέχεια να επιλέξουμε ξανά, αφήνοντάς την να φύγει. Η απάντηση προέρχεται πάντα από μέσα μας, αν και μπορεί να φαίνεται ότι αντανακλάται στις σκέψεις και τα λόγια ενός «άλλου ατόμου» ή στα σύμβολα του κόσμου των μορφών.

Σε ευχαριστώ για την προθυμία σου να εξετάσεις την πεποίθηση και τον φόβο για μελλοντική απόρριψη. Το εγώ παίρνει τις αναμνήσεις του παρελθόντος που σχετίζονται με τον πόνο, την απόρριψη και την απώλεια και προβάλλει ένα μέλλον γεμάτο από τα ίδια. Έτσι φαίνεται να πυροδοτούνται το άγχος και η ανησυχία στη συνείδηση. Ο τρόπος με τον οποίο το εγώ χρησιμοποιεί τον χρόνο είναι να ενισχύει την ενοχή και τον φόβο, προσπαθώντας να διδάξει στον νου ότι το μέλλον θα είναι όπως το παρελθόν. Το Άγιο Πνεύμα διδάσκει στον νου ότι το παρελθόν έχει περάσει και μόνο μια ευλογία παραμένει. Το εγώ επιδιώκει να χρησιμοποιήσει το χρόνο για να διατηρήσει τον πόνο, ενώ το Άγιο Πνεύμα διαλύει την πεποίθηση στο χρόνο και τον πόνο που φαινόταν να φέρνει.

Η ευκαιρία που σου προσφέρεται με αυτή η σχέση είναι στην πραγματικότητα μια ευκαιρία να ανοιχτείς στην αγάπη άνευ όρων, όπως αγαπά ο Θεός. Είναι πάντα χρήσιμο να θυμάται κανείς αυτή τη σειρά στην Αφύπνιση: Πρώτα συγχωρείς, μετά αγαπάς. Αυτό συμβαίνει επειδή η συγχώρεση απομακρύνει τα εμπόδια στην επίγνωση της παρουσίας της Αγάπης. Η αγάπη είναι πάντα παρούσα. Εάν κάποιος διατηρεί τη σχέση στην κατάλληλη εστίαση, σε εκείνη της ξε-μάθησης ή της απόρριψης της ψευδαίσθησης, τότε το μάθημα της ολοκληρωτικής συγχώρεσης ή της Εξιλέωσης, είναι μια ευπρόσδεκτη κατεύθυνση. Όταν κάποιος ψάχνει για αγάπη άνευ όρων από ΕΝΑΝ σύντροφο, η εστίαση στην σχέση παραμορφώνεται και υπάρχει συναισθηματικός πόνος.

Η απόρριψη αποτελεί τον πυρήνα του συστήματος πεποιθήσεων του εγώ, ενός συστήματος που στηρίζεται στα θεμέλια της αναξιότητας, της έλλειψης και της ατέλειας. Το εγώ αναζητά ερωτικούς συντρόφους ως υποκατάστατα του Θεού, με την ελπίδα να βρει την ολοκλήρωση και την πληρότητα στην μορφή. Ωστόσο, κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να αντικαταστήσει την Αγάπη που βρίσκεται μέσα μας και την οποία ο Θεός μας χαρίζει ελεύθερα για πάντα. Το να πιστεύει κανείς στο εγώ σημαίνει να πιστεύει ότι είναι δυνατόν να απορρίψει τον Θεό και να απορριφθεί από τον Θεό. Αυτό είναι αδύνατο στην πραγματικότητα, όμως για το εγώ είναι μια «πραγματικότητα» που ο κόσμος δημιουργήθηκε για να αποδείξει. Ο κόσμος μαρτυρεί ό,τι πιστεύει ο νους, και η αυτοκαταστροφή στις σχέσεις είναι μια μορφή τιμωρίας του εαυτού για να μετριαστεί μια φοβούμενη τιμωρία από τον Θεό. Το Άγιο Πνεύμα διδάσκει ότι η απόρριψη και η τιμωρία δεν έχουν καμία πραγματικότητα, διότι δεν έχουν πηγή. Ο Θεός είναι Αγνή Αγάπη και όλοι οι αδελφοί και οι αδελφές αντανακλούν αυτή την Αγνή Αγάπη στην πλήρη συγχώρεση.

Έχεις την ευτυχία να βρεις τη λειτουργία σου και ο Σκοπός όλων των σχέσεων γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρος. Για να μάθεις πώς να δίνεις Άγαπη χωρίς όρους, απαιτείται η συγχώρεση του διχασμένου νου. Κανείς δεν μπορεί να υπηρετεί δύο αφέντες, και η υπηρεσία μας προς τον Θεό είναι υπηρεσία προς τον Εαυτό μας, τον οποίο ο Θεός δημιούργησε αθώο. Πόσο υπέροχο είναι που οι σκέψεις και οι συναντήσεις με αυτόν τον νέο σύντροφο έφεραν στην επιφάνεια βαθιά ριζωμένους φόβους και ανασφάλειες, για να θεραπευτούν! Και πόσο υπέροχο είναι που έχεις καλέσει μάρτυρες αγάπης και ενθάρρυνσης να μαρτυρήσουν για την ασφάλεια και τη συμπόνια, καθώς αμφισβητείς και απελευθερώνεις αυτούς τους φόβους και τις ανασφάλειες! Αυτός είναι ακριβώς ο τρόπος με τον οποίο προχωρά το Σχέδιο της εξάλειψης του εγώ. Διότι είναι αδύνατο να αποδεχτείς την Εξιλέωση χωρίς πρώτα να αφαιρέσεις τα εμπόδια για την επίγνωση.

Σε ευχαριστώ που μοιράστηκε τις σκέψεις και τα συναισθήματά σου και που μοιράστηκες τη μαρτυρία των θαυμάτων όπως τα βιώνεις. Τα θαύματα φέρνουν πάντα απελευθέρωση από την παγιωμένη πεποίθηση στην πραγματικότητα του παρελθόντος. Το άγχος για το μέλλον είναι πάντα μια κάλυψη για το φόβο του Παρόντος, όμως τα θαύματα ανοίγουν τον δρόμο προς την αποδοχή της Άγιας Στιγμής. Καθώς το εγώ εξαφανίζεται από την επίγνωση, το ίδιο συμβαίνει και με το φόβο της Αιωνιότητας. Και καθώς η Αιωνιότητα ανακαλείται στη μνήμη, η ιδέα της απόρριψης αρχικά φαίνεται γελοία και στη συνέχεια απλώς παύει να φαίνεται ότι υπάρχει.

Όλες οι σχέσεις που παραδίδονται στο Άγιο Πνεύμα αποτελούν μαθήματα που μας βοηθούν να δούμε την ψευδαίσθηση του εαυτού μας που φτιάχτηκε από το εγώ και να την αγνοήσουμε, αναγνωρίζοντας έτσι τον Αληθινό Εαυτό ως Χριστό. Διότι οι μορφές δεν μπορούν ποτέ πραγματικά να κρύψουν την αλήθεια του Χριστού εν Θεώ.

Με αγάπη και ευλογίες στους αιώνες των αιώνων,

David